Στην αρχή δεν είναι οι λέξεις.

Είναι το ίχνος.

Ένα χρώμα που απλώνεται, χωρίς να ζητά εξήγηση. Μια γραμμή που τρέμει, που δυναμώνει, που σταματά και ξαναρχίζει. Ένα χαρτί που γίνεται χώρος αναπνοής.

Η Εικαστική Ψυχοθεραπεία δεν είναι απλώς μία μέθοδος. Είναι μία συνάντηση. Ένας τρόπος να επιτρέπουμε σε ό,τι δεν ειπώθηκε να αποκτήσει μορφή. Να γίνει σχήμα, κίνηση, σύμβολο. Να μετατραπεί από βάρος σε δημιουργία.

Η δημιουργική πράξη έχει βαθιά δύναμη, στη στιγμή που το χάος οργανώνεται σε σύνθεση. Που το σκοτεινό αποκτά περίγραμμα. Που το ανείπωτο γίνεται ορατό και-άρα-διαχειρίσιμο. Όταν δημιουργούμε, δε 'φτιάχνουμε' απλώς κάτι. Ανακαλύπτουμε. Μεταμορφώνουμε. Επαναδιαπραγματευόμαστε την ιστορία μας.

Κάθε άνθρωπος φέρει μέσα του την έμφυτη δυνατότητα να πλάθει νόημα. Να μετατρέπει την εμπειρία σε εικόνα, να αγγίζει το τραύμα με τρόπο ασφαλή, έμμεσο, προστατευτικό. Η δημιουργία δεν απαιτεί ταλέντο. Απαιτεί παρουσία. Και η παρουσία γεννά επίγνωση.

Στο χώρο της Εικαστικής Ψυχοθεραπείας, το χαρτί γίνεται καθρέφτης και παράθυρο μαζί. Καθρέφτης του εσωτερικού κόσμου. Παράθυρο προς νέες εκδοχές του εαυτού. Η φαντασία δεν είναι φυγή, αλλά γέφυρα. Η αλλαγή δεν επιβάλλεται, αλλά αναδύεται.

Παιδιά ζωγραφίζουν καταιγίδες και ηρεμούν. Έφηβοι δίνουν μορφή στη σύγχυσή τους και ανακουφίζονται. Ενήλικες αναγνωρίζουν για πρώτη φορά μέσα από το έργο τους, μια αλήθεια που δεν είχαν τολμήσει να πουν. 

Το κόκκινο μπορεί να γίνει θυμός χωρίς ενοχή. Το μαύρο μπορεί να γίνει προστασία. Το μπλε μπορεί να απλωθεί σαν ανάσα. Όταν ένα παιδί ζωγραφίζει τον φόβο του, δεν τον αποφεύγει-τον προσεγγίζει με τρόπο συμβολικό και ασφαλή. Όταν ένας έφηβος μετατρέπει τη σύγκρουση σε εικόνα, αρχίζει να την οργανώνει.

Η δημιουργία μας υπενθυμίζει πως δεν είμαστε μόνο ό,τι που μας συνέβη. Είμαστε και αυτό που μπορούμε να φτιάξουμε από την ιστορία μας.

Η Εικαστική Ψυχοθεραπεία είναι μία διαδικασία βαθιά ανθρώπινη. Μία πρό(σ)κληση να σταθούμε με τρυφερότητα προς τον εαυτό μας. Εδώ, μπορούμε να ξεκινήσουμε με ένα λευκό χαρτί και την πίστη ότι η δημιουργία δεν είναι πολυτέλεια, μα δυνατότητα ζωής.